Wintersport, maar dan anders
HKD seminars in Finland

Dames heren, hier uw gezagvoerder, over enkele ogenblikken hopen we te landen. Het is mooi weer, maar de temperatuur is 20 graden onder nul, de wind zorgt echter voor een gevoelstemperatuur van -30. Zo begon op zaterdag 20 februari het grote hapkido avontuur van twee jonge Urker hapkido-ers in Finland. Levi Ras en Jan Harmen Kramer vertrokken namelijk samen met hapkido-leraar Klaas Barends om daar de Finse hapkido-ers les te gaan geven.

De volgende dag werd een seminar verzorgd van ruim vier uur aan een groep Finse belangstellenden. Sommigen waren die morgen reeds om half zes vertrokken om op tijd te zijn voor de seminar, die om negen uur ’s morgens begon. Na het lesgeven moest eerst de auto uitgegraven worden, hij was namelijk helemaal ondergesneeuwd. In Finland moet je niet alleen de buitenkant van je auto krabben, maar ook aan de binnenkant moet er flink gekrabd worden om de auto rijklaar te maken.

De rest van de week verbleven de drie bij Sami in de buurt van het stadje Kankaanpää, op ruim drie uur rijden afstand van Helsinki, midden in een Fins woud. Toen de drie ’s avonds aankwamen, stond de sauna al aan en werden ze ondergedompeld in een onvervalst stukje Finse cultuur. Als het te warm werd in de sauna kon men snel even naar buiten rennen de sneeuw in om vervolgens zo snel mogelijk weer terug te keren naar de warmte van de sauna.

Dat het leven midden in de Finse natuur anders is dan op Urk werd al snel duidelijk. Alle waterleidingen waren namelijk bevroren en dus moest er water uit een put gehaald worden. Ook wanneer je naar de wc ging, moest je je eigen emmertje met water meenemen. Bij deze temperaturen wordt er flink gestookt, maar als er geen centrale verwarming is, zit er niks anders op dan met een flinke bijl je eigen haardhout te kloven. Van dat hakken wordt ze zelf wel weer warm dus dat is een weer een voordeel. Elke dag werd er tevens genoten van een fikse boswandeling. Je hebt er wel de ruimte om dieren te houden, en dat was goed te merken. De familie Munukka heeft twee grote witte herdershonden en drie katten.

Ook voor de innerlijke mens werd goed gezorgd, en ze kregen dan ook de kans om een aantal traditionele Finse gerechten te proberen. Finse snert bijvoorbeeld, hernekeitto genaamd. De stukken vlees die ze van een goeie Urker snert gewend waren, ontbrak echter. Ook stond er rendiervlees op het menu, en dat lieten de heren zich heel erg goed smaken.

Natuurlijk werd het doel waarvoor men gekomen was, werd natuurlijk niet uit het oog verloren. Dagelijks werd er lesgegeven aan de Sami en zijn leerlingen. Het niveau ligt in Finland lager dan in Nederland en dus kon men de Finnen veel leren. Er werd zelfs buiten geoefend en dat is bij een temperatuur van ver onder het vriespunt dan weer iets wat ze in Nederland niet gewend zijn, maar wel een aparte ervaring. Er werd veel geoefend in zelfverdediging en zwaardtechnieken,. Al snel bleek ook dat de paar Finse woordjes die men geleerd had goed van pas kwamen tijdens het lesgeven aan de kinderen. Toch wel moeilijk om kinderen les te geven die geen Nederlands of Engels kunnen praten.

De dag voor het vertrek werd er nog kennis gemaakt met een Finse sleebaan. Lekker naar beneden roetsjen van een besneeuwde helling. De laatste avond werd er na het lesgeven nog onder het genot van een pizza nagepraat over de enerverende week. Banden werden nog steviger aangehaald en er werd afgesproken om ook in de toekomst nog eens langs te komen.

De hele reis stond voor Sami en Satu ook in het teken van de reis naar Korea die de Finnen in april en mei zullen ondernemen met Klaas Barends. De temperaturen liggen daar dan eerder in de buurt van de 25 graden boven nul, terwijl in Finland de laatste lumi (=sneeuw) dan net gesmolten is.

Meer foto's van de reis vind je in het fotoalbum.

26-02-2010